Menu

Het monumentale pand waarin wij gehuisvest zijn is het toonbeeld van Duurzaam Bouwen. In de loop der eeuwen heeft het diverse functies gehad. Elke nieuwe bewoner en tijdgeest heeft er zijn sporen nagelaten. Het gebouw is bijna een eeuw geleden grondig (historiserend) gerenoveerd en daarbij onder andere voorzien van kruisvensters en luiken.

Het oorspronkelijke complex daterend uit het begin van de 16e eeuw is gebouwd in opdracht van abt Petrus Was. Het was bestemd om de geestelijken uit de Meierij een toevluchtsoord (= Refugiehuis) te bieden, wanneer benden zoals bij voorbeeld "de Geldersen" onder leiding van Maarten van Rossum, het gebied onveilig maakten en afstroopten.
Er waren meerdere Refugiehuizen in de stad: ook de oud-pastorie Sint Pieter in het Verlengde Straatje van Best is er een geweest.

"Ons" Refugiehuis heette het Refugiehuis der Abdij van St. Geertruid te Leuven, en was dus Leuvens bezit. Vandaar dat, toen na een lange belegering door stadhouder Frederik Hendrik in september 1629 de stad in handen viel van de protestanten en alle katholieke instellingen in beslag genomen werden, dit Refugiehuis buiten schot bleef.
In 1767 verkoopt de Abdij van Leuven het Refugiehuis aan de stadhouder van den Hoogschout der Stad en Meierij van 's-Hertogenbosch.

Toen al was er sprake van twee huizen. Links het originele bouwwerk en achter en boven de ingang van nummer 131 een ander huis. Dit huis brandde in 1794 af bij het bombardement van de Franse troepen die onder leiding van Pichegru de stad belegerden. In de 's-Hertogenbossche Vaderlandse Courant van 28 oktober 1794 staat over deze brand:
"De vlammen begonnen te woeden in den Ouden Bogaard in de Sint Jorisstraat, waardoor dit gebouw, logement van de Plaats Royaal en nog een daar neffens staand huis, geheel in den asch gelegd werden. Deeze verschriklyke brand, te akeliger omdat deselve in den nagt en onder het vreeselykste schieten ontstond, duurde van 'snagts ten half twee tot 's morgens te agt uuren."
Na de brand werd in het overgebleven linker gedeelte een Franse school gevestigd. Dit duurde tot 1850.

In dat jaar kocht papierhandel de firma Lutkie en Cranenburg het pand en vestigde hier later ook een drukkerij. Daar werden onder andere bladen gedrukt die nog (voor de ouderen onder ons) een bekende naam hebben: de 'Katholieke Illustratie', 'Het Huisgezin', 'Het Offer' en 'Opvoeding en Onderwijs'.

Na het vertrek van de firma raakte het Refugiehuis in verval. De gemeente 's-Hertogenbosch kocht het aan in 1935 en liet het restaureren door architect Van Heeswijk, die ook de toenmalige restauratiewerken van de Sint jan onder zijn hoede had.

Op 5 september 1941 - midden in oorlogstijd dus - werd het Refugiehuis "feestelijk" heropend tijdens de viering van de 50.000ste Bosschenaar. Vanaf die tijd heeft het voor diverse doeleinde van de gemeente gediend tot in 1973 de Artistieke Schuit er een onderkomen vond en er lessen in tekenen, schilderen, boetseren en andere handvaardigheden werden gegeven.Vanaf 1988 werd voor enkele jaren de Open Universiteit gebruiker van het pand. 

In januari 1994 vestigde ons architectenbureau zich in het monumentale pand, waar we tot op de dag van vandaag nog elke dag met plezier werken en waar we ons bewust zijn geworden van het duurzame karakter van het gebouw. Wij noemen het 'Duurzame Architectuur'.